Zakaźna śmierć zarodków i płodów jest jedną z głównych przyczyn niepowodzeń w rozrodzie. Wczesna resorpcja zarodków, mumifikacje płodów, poronienia oraz rodzenie prosiąt osłabionych lub martwych wynikają z oddziaływania licznych patogenów wirusowych i bakteryjnych, w tym PRRSV, PPV1, PCV2, wirusa grypy świń, Leptospira spp. oraz Brucella suis.
Skuteczna diagnostyka opiera się na analizie wzorców klinicznych, strategii pobierania próbek oraz badaniach PCR, serologii i histopatologii. Zapobieganie wymaga zintegrowanego podejścia, obejmującego szczepienia, aklimatyzację loszek, higienę inseminacji oraz restrykcyjną bioasekurację. Zrozumienie patogenezy zakażeń wewnątrzmacicznych i ich zróżnicowanego wpływu na rozwijający się zarodek i płód umożliwia lekarzom weterynarii skuteczniejsze ograniczanie strat i poprawę wyników reprodukcyjnych w stadach świń.