Zwierzę było poddawane terapii związanej z zapaleniem układu oddechowego, a jeden z leków podano dożylnie. Z powodu znacznej liczby leczonych sztuk igły wykorzystywano wielokrotnie. Zwierzę padło bez wcześniejszych objawów, a błony śluzowe były porcelanowe.
Zmiana była zlokalizowana w 1/3 górnej szyi, z prawej strony (fot. 1) i otoczona wyraźną torebką. Od strony przełyku zmiana samoistnie uległa zdrenowaniu (fot. 2). Jednocześnie w obrębie krwiaka doszło do nagłego przerwania ciągłości żyły jarzmowej (żyła szyjna zewnętrzna) i krwotoku, który doprowadził do śmierci. W obrębie przedżołądków oraz trawieńca były obecne masywne skrzepy krwi (fot. 3-5).
Krwiak to nagromadzenie krwi poza naczyniami krwionośnymi, zwykle w wyniku urazu lub uszkodzenia naczyń. U bydła może powstać po iniekcji, uderzeniu lub zabiegu weterynaryjnym. Niezakażony krwiak zazwyczaj ulega samoistnemu wchłonięciu. Krew jednak jest doskonałym środowiskiem do namnażania się bakterii, dlatego w przypadku zakażenia przekształca się w ropień. Dalsze losy takiej zmiany zależą od wielu czynników, w tym miejsca powstania. Jeżeli proces trwa dłużej zmiana ulega otorbieniu, co jest typowe dla ropnia. Jednak niektóre struktury anatomiczne w trakcie procesu chorobowego mogą ulegać uszkodzeniom.
