Adenomatoza świń cz. I
patogeneza, obraz kliniczny i wpływ na produkcję

Lawsonia intracellularis jest ubikwitarnym patogenem w produkcji trzody chlewnej z seroprewalencją w stadach na poziomie 60-90%. W Europie badania pokazują, że ponad 90% ferm ma seropozytywne zwierzęta. Etiopatogeneza choroby obejmuje złożoną interakcję między L. intracellularis a enterocytami, prowadzącą do powstania charakterystycznych zmian w błonie śluzowej jelit, co skutkuje dużymi startami produkcyjnymi w stadach świń.
W stadach, w których występuje adenomatoza, duża grupa zwierząt ulega zakażaniu bezobjawowemu, stając się tym samym nosicielami – siewcami prowadzącymi do zakażenia coraz to większego odsetka zwierząt. Świnie najczęściej chorują po przerzucie na tuczarnię. Pierwsze objawy pojawiają się najczęściej w okolicach 40-50 kg, ale straty związane z zapaleniem jelita biodrowego są najbardziej znaczące na końcowym etapie tuczu.