Feromony w hodowli i terapii

U wielu gatunków zwierząt gospodarskich informacje chemiczne mają duże znaczenie w regulacji zachowania społecznego i płciowego. Feromony są substancjami semiochemicznymi działającymi wewnątrzgatunkowo i mogą wywoływać zarówno szybką reakcję behawioralną, jak i wolniejsze zmiany fizjologiczne. W praktyce weterynaryjnej i hodowlanej najważniejsze są dwa obszary ich wykorzystania: wspomaganie rozrodu oraz ograniczanie reakcji stresowych i zachowań niepożądanych.
W ostatnich latach, obok naturalnych sygnałów emitowanych przez różne gatunki zwierząt, coraz częściej i z większą skutecznością wykorzystuje się syntetyczne analogi feromonów płciowych oraz tzw. feromonów kojących, które mają za zadanie wpływać na zachowanie zwierząt. Preparaty te nie powinny być jednak traktowane jako jedyne uniwersalne rozwiązanie wszystkich problemów behawioralnych czy produkcyjnych, lecz raczej jako pomocnicze narzędzie wspomagające, zwłaszcza w sytuacjach przewidywalnego stresu, istotnych zmian technologicznych i organizacyjnych w stadzie oraz podczas pracy związanej z rozrodem zwierząt.