Ospa owiec i kóz

Według danych Eurostatu w 2025 r. w Unii Europejskiej utrzymywano około 55,3 mln owiec i 10,2 mln kóz. W porównaniu z 2024 r. pogłowie owiec zmniejszyło się o 2,2%, a kóz o 2,5%. Najwięcej owiec ma Hiszpania, do krajów o dużym pogłowiu należą również Rumunia i Grecja. W przypadku kóz szczególnie duże pogłowie ma Grecja i Hiszpania.
Czynnikami etiologicznymi są wirus ospy owiec (sheeppox virus, SPPV) oraz wirus ospy kóz (goatpox virus, GTPV), należące do rodzaju Capripoxvirus w rodzinie Poxviridae. Poszczególne szczepy wykazują zwykle większą patogenność dla owiec lub kóz, jednak swoistość gatunkowa nie jest bezwzględna i niektóre szczepy mogą wywoływać chorobę u obu gatunków. SPPV i GTPV są blisko spokrewnione z wirusem guzowatej choroby skóry bydła (LSDV). Zachorowalność w stadach zwierząt wrażliwych może być bardzo wysoka, a śmiertelność jest zmienna, przy czym szczególnie wysoka jest u młodych zwierząt.